wtorek, 31 października 2017

Wystawa Bursztynu

Witajcie . Jak  byłam pierwszy raz dawno temu  na zamku w Malborku była tam wystawa  bursztynu i się zakochałam w bursztynie. Jejku jest taki różnorodny przezroczysty bursztynowy  , matowy ciemny aż do prawie białego ech cudny . Teraz jak byliśmy na wycieczce i w zamku to też była wystawa bo ona jest na stałe . Była teraz w innym miejscu zobaczcie jakie cuda http://www.zamek.malbork.pl/wydarzenia/bursztyno \\we-konteksty-70
Bursztyn, jantar, amber (łac. sucinum, czasem także elektrum z gr. ἤλεκτρον - elektron) – kopalna żywica drzew iglastych, a w rzadszych przypadkach żywicujących liściastych drzew z grupy bobowców.
Znanych jest około 60 odmian (gatunków). Najstarsze z nich pochodzą z utworów dewońskich (stwierdzono je w Kanadzie); najmłodsze, niezaliczane zasadniczo do bursztynów są znajdowane w Ameryce Południowej, Afryce, Australii i Nowej Zelandii (kopal).
Największe znane złoża bursztynów, szacowane na 90% całych zasobów światowych, zlokalizowane są w obwodzie kaliningradzkim (Rosja)[3].
Tworzy nieregularne bryłki. Największa znaleziona bryła bursztynu bałtyckiego waży 9,75 kg. Najczęściej spotykany jest bursztyn żółty, rzadsze są odmiany bezbarwne, czerwone, zielonkawe, a ich przejrzystość zależy od zawartości drobnych pęcherzyków powietrza. Bryłki bursztynu zawierają niekiedy pochodzące z okresu kredy i kenozoiku szczątki zwierząt lub roślin, tzw. inkluzje. Inkluzje stałe są reprezentowane przez różne minerały np. piryt czy kwarc, oraz owady, rzadziej pajęczaki, drobne płazy i gady (również dinozaury, w tym ptaki[4][5]), rośliny i ich szczątki. Inkluzje stanowią cenny materiał badawczy dla biologów i paleontologów.
W Polsce udokumentowane geologicznie (na koniec 2010 r.) są cztery złoża o łącznej zasobności bursztynu (bilans geologiczny) 1118 ton: największe w Górce Lubartowskiej 1088 ton (w osadach eoceńskiej delty), w Przeróbce 17 ton (złoże wtórne w czwartorzędowym osadzie), w Wiślince 2,7 tony (złoże wtórne w czwartorzędowym osadzie) i w Możdżanowie 10 ton (w krze osadów eoceńskich w obrębie plejstocenu); prócz tego rocznie skupuje się 4-6 ton bursztynu pozyskanego według oficjalnych danych z plaż Bałtyku[7].
Sporadycznie bursztyn był znajdowany również w centralnej Polsce, np. w Warszawie, na południu Polski, w Krakowie, na Górnym i Dolnym Śląsku np. w okolicach Wrocławia, Bytomia, Jaworzna, czy Zabrza[8].Największe bryły osiągają wagę kilku, a wyjątkowo kilkunastu kilogramów.



























11 komentarzy:

  1. Piękna wystawa :-) uwielbiam bursztyn :-)

    OdpowiedzUsuń
  2. Jakie piękne bursztynowe cacuszka :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Bardzo ciekawy post Basiu, też lubi bursztyn.

    OdpowiedzUsuń
  4. Basiu! Naprawdę Cudowności - Pozdrawiam Cieplutko

    OdpowiedzUsuń
  5. Jest coś w bursztynie... Piękna wystawa- ciekawy post...

    OdpowiedzUsuń
  6. Bursztyn jest cudny :) Śliczna wystawa :) Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Zawsze zachwycają mnie owady zatopione w bursztynie.

    OdpowiedzUsuń