Pierwsze koszary na terenie między torami a jeziorem, powstawały w latach 1887 – 1889. Zaczęto budować na zapleczu koszar dragonów przy dzisiejszej ul. Artyleryjskiej. Nie było problemów własnościowych, bo obszar ten należał do skarbu państwa. Niezbędne było wykonanie dużych prac ziemnych, ale już 1 kwietnia 1889 roku zakwaterowano tu 2 Dywizjon Zachodniopruskiego 16 pułku Artylerii, dotychczas stacjonujący w Grudziądzu. Formacja ta opuściła Olsztyn w 1901 roku, a koszary powiększone o dwa bloki przekazano nowo utworzonemu w Olsztynie 73 Pułkowi Artylerii Polowej. Rok później, przy okazji uroczystości urodzin cesarskich nadano pułkowi nazwę „Mazurski”. W roku 1902 oddano do użytku kolejne kasyno oficerskie (obok jednostki piechoty) i duży blok dla rodzin wojskowych.
W roku 1897 miasto przekazało wojsku teren położony obok koszar artylerii, między torami a jeziorem. Budowę rozpoczęto niebawem i 1 października 1898 roku wprowadził się do nowej siedziby (były to tymczasowe baraki) pierwszy z dwóch batalionów 150 pułku piechoty, który przybył z Frankfurtu nad Odrą i Kostrzyna. Powitanie odbyło się na staromiejskim rynku 8 października. Powiązano w tej uroczystości odejście Pułku Grenadierów Króla Fryderyka II, który opuścił miasto w kwietniu, z przybyciem pododdziałów 75 brygady piechoty, czyli 150 i 151 pułku. Koszary z prawdziwego zdarzenia, murowane, oddano wojsku dopiero w październiku roku 1910. Żołnierze 150 pułku nosili cytrynowożółte patki przy mankietach mundurów i dlatego nazywano ich „kanarkami”. Kiedy defilowali widzowie poświstywali. Żołnierz liniowego pułku piechoty zwał się wtedy „muszkieterem” i nie miało to nic wspólnego z dziełem Aleksandra Dumasa. Po prostu tak zostało od czasów, kiedy szeregowy nosił muszkiet. 150 pułk miał początkowo białe naramienniki z czerwoną cyfrą. Kiedy utworzono XX Korpus kolor naramienników zmieniono na niebieski. Czerwone 150 pozostało.
Po zachodniej stronie Jeziora Długiego (w nieustalonym miejscu) zbudowano w latach 1899 – 1900 magazyny amunicyjne z wartownią i „wojskowe budynki mieszkalne”. Powstały one na terenie dzierżawionym od miasta.
Teren w rogu dzisiejszych ulic Leśnej i Artyleryjskiej zabudowywano w latach 1904 – 1905. Stanęła tu ostatnia część trójczłonowego kompleksu koszarowego, który – umownie – można nazwać „nad Jeziorem Długim”. Jako pierwszy wprowadził się tu II batalion 150 Pułku Piechoty. Rok później rozpoczęto tu budowę bloku mieszkalnego dla rodzin żołnierzy. Do dzisiejszego Dworca Zachodniego był tylko krok. Dworzec ten nazywał się Dworcem-Przedmieście, dlatego ten kompleks wojskowych budynków nazywano Koszarami na Przedmieściu.
AUlica Artyleryjska w Olsztynie. Niegdyś koszary wojskowe piechoty, dziś odrestaurowane budynki należące do Olsztyńskiej Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania im. Prof. T. Kotarbińskiego, Agencji Mienia Wojskowego oraz centrum pomocy chorym na Alzheimera.
Budowa koszar przy ulicy Artyleryjskiej (część przy Jeziorze Długim), zwanymi też Koszarami Hindenburga, rozpoczęła się w 1895 r., a zakończyła w 1900 r. Od 1905 do roku 1913 trwała dalsza rozbudowa koszar, które położone niedaleko linii kolejowej, jeziora, lasu miejskiego posiadały dogodną lokalizację. Stacjonował tu I Batalion 150. Pułku Piechoty.
